Ben de sobelenmişim sonunda. Sevgili arkadaşım ilmekilmek beni sobelemiş ve konu da evde nefret ettiğimiş şeylermiş. Bakalım, benim de evimde nefret ettiğim birşeyler varmıymış .....
* banyoyu temizledikten sonra eşimin ve kaynımın aynı gün içinde akvaryumları temizlemeye kalkışmalarından ....
* camları sildikten sonra ertesi gün yağmur yağmasından ....
* büyük oğlum Tahanın sabah herkezden erken kalkmasından .....
* çamaşır sepeti dururken tam önüne kirli çamaşır atılmasından ....
* habersiz misafir gelmesinden .....
* çamaşırlarımı astıktan sonra üst komşunun habersiz halı silkmesinden ...
HİÇ Mİ HİÇ HOŞLANMAM !!!
Aklıma gelenler şimdilik bu kadar. Aslında konu nefret etmek olsada ben bundan pek hoşlanmadım. Yani nefret kelimesinden.
Uzun bir aradan sonra herkeze merhaba diyorum. Nedense son aylarda hiç mi hiç vaktim olmuyor bloglara. Çocuklarla evden okula, okuldan eve. Sınıf anneliği beni bu dönem çok meşgul etti. Aslında hoşuma da gidiyor. Kafama takılan lüzumsuz sorunları unutuyorum. Her neyse, işte son ördüklerim. Hepsini annemlerle almanya ya ablamla yengeme yolladım. İyi günlerde neşe içinde taksınlar. Kendime örmek istemiyorum, takmam herhalde. Diyorum ya kafamdakiler beni çok meşgul ediyor ve canım kendime bakmak istemiyor.
uzun bir zamandan sonra tekrar sizlerin arasında olabiliyorum. Çok güzel ve uzun bir tatilden sonra evime geldim ve temizlik filan derken ancak yazabiliyorum işte.
Her yaz gibi bu yaz da yine annemlerin yanına Didim-Altınkuma gittim ve tam 50 gün tatil yapmış oldum. Eşim malesef yine yanımızda olamadı iş yüzünden ama biz çocuklarla her gün denizin ve güneşin tadını doyasıya çıkarttık.
Bir kaç yeni arkadaş da edindik orada. Ben değil aslında çocuklar daha girişgen oldular yine. Bende onların resimlerini çektim ve sözümü tutuyorum, resimleri blogumda yayınlıyorum. Her gün çocuklarımın nazını, gürültüsünü ve yaramazlıklarını çektiler. Hepsine çok teşekkür ediyorum. Umarım tekrar görüşürüz.
Bu George abimiz. Gittiğimiz Beach Clup'da çalışıyordu. Herşey için teşekkür ederiz abi.
Bu küçük oğlum Kaan. Karizmatik oğluşum benim ...
Çocukların arkadaşı, güzel çıksın diye uğraştık ama yine de gözlerini tanımayalım diye kapattı ...
Altınkumun o güzelim berak suyunu işte birkaç çocuk böyle çamura dönüştürdüler. Kumları kaldırdılar ve su bulandı tabi ki.
Taha da hergün nerdeyse sabahtan akşama kadar bu ağla balık ve yengeç yakaladı. Eve dönerken de her seferinde kavgayla suya geri attırdım onları ölmesinler diye. Görenler hep bu çocuk sıkılmıyor mu ağ ile dolaşmaktan dediler.
İşte böyle canım arkadaşlarım, yaz bitiyor, ramazan geliyor ve okullar da açılıyor. Umarım bu sefer blog için vakit ayırabilirim çünkü hepinizi çok özledim, örgüleri de özledim. Hepinizi teker teker ziyaret edeceğim söz veriyorum.
En yakın zamanda yeni resimlerle aranızda olurum inşallah. Olamasam da şimdiden hepinize hayırlı ramazanlar diliyorum. Herşey gönlünüzce olsun .......... Nalish
Canım dostum Emel24 sobelemiş beni. Aslında bu aralar blog için ayıracak vakit bulamıyorum. Büyük oğlum Taha'nın sınıf annesi seçildim ve onlar için koşturup duruyorum. Mayıs ayında okulumuzda kermes de var. Bağış topluyoruz. 23 Nisan gösterimiz de var. Onunla da ben ilgileniyorum. Birde bu aralar misafirlerim hiç bitmiyor. Sizleri ve blogumu çok özledim ama istediğim gibi zaman geçiremiyorum burada. Özürlerimi kabul edin.
Bu arada örgüler noldu diye sorarsanız, hmmmmmm, onlara da ara veriyorum mecburen. Yeni bir şeyler yok bende, bir yelek ördüm kendime, şu an da yine bir şal var elimde. Eeeehhh bir de birsürü yarım iş var yine bende. Gelelim sobemize.
SOBE SOBE SOBEEEE
1-yapmak isteyipte yapamadıklarım?
aslında hayatımda istediğim neredeyse herşeyi yapabildim. Birtek dikiş dikmeği öğrenmek isterdim ama onun da zamanı var herhalde.
2-hayattan keyif aldığım şeyler?
eşim, çocuklarım ve ben, en keyif aldığım yer onların yanı. Onların yanında herşeyin tadı, kokusu, görünüşü değişiyor benim için.
3-yemeyi ve yapmayı en sevdiğiniz yemek?
aslında yemekle pek aram yoktur ama bir düşüneyim ... ... ... ekşili sebzeli topköfte çorbasını hem güzel yaparım hemde severek yerim.
4-evliliğiniz evlenmeden önceki beklentilerinizi karşıladı mı?
tamamen karşıladı hatta beklemediğim kadar mutluluğu verdi eşim bana.
5-şimdiki aklınız olsa yine evlenirmiydiniz?
hemde yine hiç tereddüt etmeden
6-seçme şansınız olsa başka bir ülkede yaşamak istermiydiniz?
aslında isterdim nede olsa almanya doğma büymeliğim ama almanya'yı değil de hollandayı seçerdim.
7-günün ençok hangi vaktini seversiniz?
çocuklarım saat 21 de yattıktan sonra eşim gelene kadar zaman tamamen benim (tabi ki işler olmasa) ama en keyif aldığım saatler ozaman.
8-enson okuduğunuz kitap hangisi tavsiye edermisiniz tavsiye edebileceğiniz başka kitap var mı?
Şu an da okuduğum kitabın adı Annelerin Çilesi yazarı da Kemalettin Tuğcu. Aslında Taha için aldım ama ona vermeden önce ben okumak istedim. Ancak bitince tavsiye edebilirim herhalde.
Şu an kimi sobeliyeceğimi bilmiyorum. Son zamanlarda kimseyi ziyaret edemediğim için de kimin sobelenmediğini hiç bilmiyorum ama yine bir arkadaşımı seçeceğim.
